28 Şubat ve keyfîlik

Böylece en aşağılık dönemlerden biriyle ilgili soruşturma da başladı.

“Psikolojik savaşın” en fazla devreye sokulduğu, fütursuzca insanlara iftira atıldığı, sahte belgelerle andıçlar düzenlendiği, medyanın yardımına en fazla koştuğu darbelerden biri olan 28 Şubat da yargı önüne çıkıyor.

Sabahleyin haberleri dinlerken, “herşey lime lime oluyor, ne olacak bunun sonu” diyen ağlamaklı sesler de duydum.

Ne olacak, bu rezil vesayet sistemi son zerresine kadar berhava edilecek.

Devletin imkânlarıyla insanları öldürme, karalama, hapislere atma, çeteler kurma rezillikleri bitirilecek.

Artık en alçağı bile darbeleri açıkça destekleyemediği için “vesayetin” sona erdirilmesine “ama Tayyip otoriter bir rejim kuruyor” diye karşı çıkıyorlar.

Sanki bir otoriter sistemi önlemenin yolu başka bir otoriter sistemi desteklemekmiş gibi.

Başbakan Erdoğan imkân bulsa sadece “otoriter ve keyfî” bir yönetim kurmaz, imparatorluğunu da ilan eder.

Buna engel olmak için gidip “askerî vesayetin” postallarına yamanmayacaksın, askerî vesayete de karşı çıkacaksın, Erdoğan’ın keyfîliğine de.

Erdoğan’ın keyfîliğini önlemenin çaresi ordu değil, demokrasi.

CHP, muhalefeti Silivri önlerinde Ergenekon’u desteklemekte değil de demokraside arayabilseydi Türkiye’yi sallardı.

Muhalefeti “demokraside” değil de “askerî vesayetin” yamaklığında aradığı için şimdi kendisi sallanıyor.

“Otoriter ve keyfî” dedikleri Erdoğan hâlâ hepsinden daha demokrat duruyor.

Demokrasi yarışında Erdoğan’ın bile gerisinde kalarak ne siyaset yapılabilir, ne de gazetecilik.

Her türlü otoriterliğe, keyfîliğe, hukuksuzluğa toptan karşı çıksanıza.