Demokrasi Madımakta Karanlıkta Kaldı…

2 Temmuz 1993'te onlarca kişinin yaşamını yitirdiği Madımak Katliamı'na ilişkin davanın kararı birçok kişiyi üzdüğü gibi beni de çok üzdü...

Çıkan karar Türkiye demokrasisine ve ileri demokrasiye gölge düşürmüştür, hukukun üstünlüğü büyük vebal altındadır…

Her şey yazıla bilir bu karardan sonra öyle ki ‘’ katliamcıların kazanıp, insanlığın kaybedeceğini hiç düşünmemiştim…

Ankara 11. ağır ceza mahkemesinin vermiş olduğu kararda zaman aşımı nedeni ile dava düşmüştür kararı kıyamet alameti gibi bir şey tercümesi ise net bir ifade ile "madımak otelinde can veren insanlar kendi kendini yaktı, suçlu yok." 

Şaka gibi değil mi?

Ama şaka değil gerçek…

Siz buna bir Türkiye klasiği de diyebilirsiniz.

Yani uzun sözün kısası gerçek şu ki sen yandın, ben yandım, biz yandık, ama karanlıklar aydınlığa çıkmadı, demokrasi madımakta karanlıkta kaldı ve zaman aşımına uğradı!

İleri demokrasi denilen şey bu olsa gerek, ey vatandaş tuz koktu ve dışarının tadı kaçtı ben gidiyorum gelen gelsin en azından içeridekiler gazeteci, öğrenci, aydın. Dışarıdakiler çocuk tecavüzcüsü, sapık, katil, hırsız. Anlayacağınız dışarısı çok tehlikeli ve ürkütücü, bir o kadarda tiksindirici demokrasisiz bir ülkede yaşamak derler bizimkisine…

Şimdi soruyorum sorunun muhataplarına…

Bir insanlık suçunu zaman aşımıyla akladığınız zaman, insanlıktan da çıkmış olmuyor musunuz? 

İnsanlığın zamanı aşıldı mı yani, bu mu?

Zaman o kadar güzel akıp geçiyor ki hepimiz adeta akreple yelkovanın dansını izliyoruz… 

Şimdi zamanı akreple yelkovanın dansını izler gibi izleyenler, zamanı aşıranlar tarihin vicdanından kaçacaklarını sanıyorlarsa yanılırlar… 

Tarih bu, tarihin zamanı olmaz tarih bunun hesabını mutlak bir gün sorar…

Benden söylemesi…

 Mehmet GENÇSOY / 13.03.2012