FON SKANDALINDA ASIL SORUMLULUK KİMDE?

Değerli okurlarım,

Yaklaşık iki aydır fon skandalını farklı yönleriyle yazıyor, soruyor ve sorguluyorum. Çünkü mesele yalnızca milyarlarca liralık kayıp değil; insanların yıllarca çalışarak biriktirdiği paralarına, emeklerine ve gelecek hayallerine uzanan bir mesele.

Son günlerde soruşturmanın eski bakanlardan SPK ve BDDK yöneticilerine, banka yöneticilerine kadar uzanması, olayın boyutunun ne kadar geniş olabileceğini bir kez daha ortaya koydu.

Elbette gözaltı ve tutuklama kararları suçluluğun kanıtı değildir. Herkes için masumiyet karinesi ve adil yargılanma hakkı esastır. Ancak bu kadar geniş bir soruşturmanın bütün yönleriyle aydınlatılması, varsa sorumluların hukuk önünde hesap vermesi de toplumun en doğal beklentisidir.

Asıl yanıt bekleyen sorular ise şunlar:

Bu kadar büyük bir yapı nasıl oluştu? Milyarlarca liralık olağan dışı işlemler, teknolojinin ve dijital denetim imkânlarının geliştiği bir dönemde neden zamanında tespit edilemedi? Denetlemekle görevli kurumlar görevlerini neden gereği gibi yerine getiremedi? Sorumluluk yalnızca işlemleri yapanlarda mı, yoksa göz yumanlarda ve görevini ihmal edenlerde de mi?

Bunlar cevaplanmadan bu dosyanın gerçek anlamda aydınlandığını söylemek mümkün değil.

Biraz da meselenin toplumsal boyutuna bakalım.

Bir vatandaş yıllarca çalışıyor, geçiminden kısıyor, çocuğunun eğitimi, emekliliği ya da bir ev sahibi olabilmek için üç beş kuruş biriktiriyor. Parasını yatırım fonuna veya borsaya yatırırken aslında yalnızca bir finansal tercih yapmıyor; geleceğini de emanet ediyor.

Peki, bu insanların emeği ve birikimi hangi ellerde, nasıl bir servet transferinin parçası hâline geldi?

Bir tarafta hayat pahalılığı altında ezilen, ay sonunu getirmeye çalışan milyonlar; diğer tarafta konumunu, nüfuzunu ve ilişkilerini kullanarak olağanüstü kazançlar elde ettiği iddia edilen kişi ve gruplar…

İşte tam da burada insanın aklına o bildik ifade geliyor: Hak yemek!

Çünkü burada kaybedilen yalnızca para değil; insanların zamanı, alın teri ve geleceğe duyduğu güven.

Kıymetli Okurlarım

Bizim talebimiz çok açık: Kim olursa olsun, hangi makamda bulunmuş olursa olsun hukuk önünde herkes eşit olmalı. Suç işleyen varsa yargılanmalı, suçluluğu kanıtlanan hak ettiği cezayı almalı. Hiçbir kişi, kurum veya siyasi yapı hesap vermekten muaf tutulmamalı.

Çünkü mesele sadece birilerinin kazanci ya da kaybı değildir. Mesele, 86 milyon insanın finans sistemine, kamu kurumlarına ve adalete duyduğu güvendir.