Gençlerin Yazma Aşkı…

Türkiye Yazarlar Birliği Kayseri Şubesi ile İl Milli Eğitim Müdürlüğünün birlikte imzaladığı, “Yazar-Öğrenci buluşmaları” protokolü çerçevesinde ve okullardan gelen talepler doğrultusunda ziyaretler yapıyor, öğrencilerle söyleşiler düzenliyor, okudukları kitapların yazarlarıyla öğrencileri buluşturuyor, yazma serüveni hakkında bilgiler veriyoruz. Normalde de öğretmen olmama, hemen her gün öğrencilerle ilgilenmeme rağmen bu ziyaretlerin, söyleşilerin farklı bir tadı olduğunu, yüreğimde ayrı zevklerin tomurcuklandığını belirtmek isterim.

Projeye başladığımızda işin bu kadar güzel/tatlı olacağını, hem yazarlar hem de öğrenciler açısından böylesine verim ve önem içereceğini öngörmemiştim önce. Şimdiye kadar farklı yazar arkadaşlarımızla değişik okullarda pek çok söyleşiler düzenledik, bir çok okulda yüzlerce öğrenciyle buluşma imkanı elde ettik. İnanın hepsi de birbirinden güzel, anlamlı ve değerliydi.

Söyleşi kısmında öğrencilerden gelen sorular oldukça ilginçti doğrusu. Yazarın yazma serüvenini soranı mı dersiniz, “yazmaya nerden başlamalı, yazmak için ne yapmalı, bu kitapları nasıl yazıyorsunuz, siz gerçekten bu kitabı yazan kişi misiniz?” gibi bir düzine soru geldi öğrencilerden. Şunu fark ettim ki; çocuklar ve gençler için bir yazarla karşılaşmak, konuşmak, hele okuduğu kitabın yazarıyla birebir, yüz yüze sohbet etmek, üzerlerinde hem bugüne hem de ileriye dönük olarak derin ve anlamlı izler bırakıyor, heyecanlar oluşturuyor. İçlerinde yazma heyecanı taşıyan onlarca gencin bu isteklerini aşka çevirmek, yüreklerinde tutuşmaya hazır bekleyen malzemeye bir çıngı atarak içindeki yazma sevdasını yakmak, ileriye dönük tatlı meyvelerin çıkmasını sağlamak ne güzel.

Anadolu’da, özellikle kırsal kesimde, kasabalarda bir yazarla buluşmanın, kitapların ardından bileklerine de imza isteyen öğrencileri görünce çok daha önemli olduğunu gördüm. Kırşehir’in Mucur ilçesindeki kitap fuarında öğrencilerle söyleşirken bileklerine de imza isteyen gençlerin yüreklerindeki heyecanını benim gibi hissetmenizi isterdim. Hepsinin de gözleri ışıl ışıldı. Bakışları merak, yüzleri kış ayında ihtiyaç duyduğunuz sobanın sıcaklığı gibi rahatlatıcıydı. He ne kadar zaman zaman gelecek adına ümitsizliğe kapılıyor olsam da, çocukların, gençlerin bu bakışları, hiçbir hesap gütmeden gülümsemeleri, yüreklerini sonuna kadar açmaları yeniden ümitlerimi yaşartıyor.

Okullardan birindeydi, ismini vermeyeceğim burada. Bir öğretmen arkadaşın kitap imzalatırken gözlerinin nemlenmesi oldukça etkilemişti beni. Sebebini meraklı gözlerimi dikerek ona sorduğumda şu cevabı aldım; “Biz yıllarca çocuklara, gençlere yeter ki okusunlar düşüncesiyle kitaplar, hikayeler okuttuk. Ancak sizin kitaplarınız çok farklı. Siz çocuklara, gençlere hem okuma sevgisini aşılıyor, hem de değişik mesajlar veriyorsunuz kitaplarınızda. Bu çok önemli. Çanakkale’de yaşanılan, yazdığınız gerçek hikayelerden çok etkilendim, çok duygulandım. Halim ondandır. İşte bunları yazmaya devam edin lütfen, yazın ki gençler sizleri okusun, mesaj alsın, atalarını, gençlerini tanısın. Allah sizin gibi yazanların sayısını artırsın, teşekkür ederim.”

İşte bu yürek dolusu teşekkür beni daha çok heyecanlandırdı, içimi daha çok yazma aşkı doldurdu.

Not: Davet ederek şahsıma ilgilerini esirgemeyen Kırşehir’in Mucur ilçesi Milli Eğitim Müdürü Hüseyin AKBÜLBÜL’e, ziyaret ettiğim okullardaki idareci ve öğretmen arkadaşlara, Bünyan Yeni Mahalle Ortaokulu müdürü Feytullah DURAN’a, öğretmen arkadaşlara, Namık Kemal Ortaokulu müdürü Yusuf DUMAN’a, Fatoş BÜYÜKKUŞOĞLU öğretmeni Halil GÖZALAN’a teşekkürlerimi buradan belirtmek isterim.