Güzel İzmir…

Bundan birkaç hafta öncesiydi. Bir işim dolayısıyla İzmir’e iki günlük ziyaretim olmuştu. İzmir’de yerleşikli bir dostumun yardımcı olmasıyla, ziyareti de vesile kılarak şehri gezme imkanı buldum. Çok fazla değil, şehir meydanını, insanların çokça gezdikleri mekanları, İzmir’i İzmir yapan semtleri, meşhur alanları şöyle bir dolaşayım, gezeyim istedim.

Hatırlıyorum, ben daha küçükken ve dahi gençliğimde herkesin dilinde İzmir ve İzmir’in güzelliği vardı. Bilirsiniz, 1990-2000’li yıllarda İzmir Fuarı meşhurdu. Bırakın ülke çapındaki namını, dünya literatüründe bile söz sahibiydi fuar. Ulusal ve uluslararası pek çok firma fuara katılmak için başvurur, insanlar gezmek, görmek için akın akın şehire gelirler, bu da güzelim kente ve halkına tanıtım, reklam ve para olarak dönerdi. Anadolu’da İzmir’in yeri çok nadideydi. İzmir ismi kalkınmayla, ilerlemekle, medeniyetle eşdeğer kabul edilir, böyle anılırdı. İstanbul’dan çok İzmir merak edilir, gezmeye, yerleşmeye insanlar bu kadim şehre gitmek isterlerdi.

Ne yalan söyleyeyim, belki de böyle bir beklentiyle gittiğimdendir, bilinmez, hayal kırıklığına uğradım şehri görünce. Şok geçirdim desem yalan olmaz hani. Konak meydanı ve kordon boyu adeta pislik içinde. Hafta sonuydu ve çöpler toplanmamıştı. Arkadaşıma, “hayırdır, işçilerin çöp toplamama eylemi falan mı var?” diye sorduğumda aldığım, “hayır” cevabı beni daha da çok şaşırttı doğrusu. “Öyleyse şehrin merkezinin, kalabalıkların el ele, kol kola gezdiği, insanların keyif almak için aktığı, denize nazır böyle bir meydanın hali de ne böyle?” diye soramadan edemedim kendisine. Arkadaşım açıklama yapma ihtiyacı duydu ama, söyledikleri savunmadan öte geçmediği gibi, hiç bir gerekçe de böylesine güzel bir şehrin kirliliğini açıklamak için yeterli olamaz bence. Evet, maalesef insanlarımızda da var, yediklerinin, içtiklerinin çöplerini sağa sola atmak alışkanlığı, ama bu açıklamalar kentin kirliliği için gerekçe olamaz, olmaması lazım. Mesela kordon boyu ve konak meydanında çöp tenekesi bulmak, inanın fermana mahsustu.

Maalesef ki meşhur Kemeraltı’nı işportacılar işgal etmiş. O tarihi daracık Kemeraltı yollarından zaten geçmek mümkün değilken bir de ortaya konulan karşılıklı işportacı tezgahları bırakın alış veriş yapmayı, yolda ilerlemeyi bile imkansız hale getiriyor. Hani zaman zaman Türkiye ile ilgili çevrilen yabancı filmlere kızıyoruz ya, ülkemizi üçüncü dünya devleti olarak gösteriyor diye, gördüğüm manzaradan sonra şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki; aslında onlara malzeme veren de biziz galiba. Gayet modern, kalkınmış, ilerlemiş bir Batı şehri olarak bilinen İzmir’i o halde görünce, ne yalan söyleyeyim oldukça üzüldüm. Yaşadığım şehir, orta Anadolu’nun bir kenti olan Kayseri’de bile görünmeyen ilkel manzaralar, her tarafı çöplerin kaplamış hali, bir Batı şehri olarak bilinen İzmir’de vardı. Çok zor değil ki sadece işportacıların satış yapabileceği bir iş yeri yapmak ve o tarihi mekana nefes aldırmak. Ama niyet önemli tabi burada.

Konak meydanı sanki zoraki bir darbeyle ele geçirilmiş alan gibiydi. Alanın hemen her yerinde çağdaş(!) müzikler eşliğinde, Ergenekon tutuklanmalarını ve Balyoz davalarını protesto eden, gün boyu süren ve tek tip düşünce ve giyimli insanların doldurduğu bir alan haline gelmişti. Evet, bu tür eylemler zaman zaman Kayseri’de de yapılır ama belli saatler arasında, verilen süreyi aşmadan, belli noktalarda ve kimseyi rahatsız etmeden yapılır. Sesini duyurabilmekse amaç, duyulur.

Kordon boyunda ve Konak meydanındaki kafe ve içkili mekanları işletenlerin tipleri, bakışları ve hatta giyimleri bile iticiydi. 

Şehir meydanında yabancı turist aradı gözüm ama abartıyor sanmayın lakin göremedim.

Sözün kısası, bu güzelim şehre ve içinde yaşayanlara acıdım. Zaman zaman yaşadığım kentten dışarı çıkmanın ve başka kentler görmenin, karşılaştırmanın faydalı olduğunu bir kez daha şahit oldum. Şunu gördüm ki, her şeyiyle güzel bir şehirde yaşıyorum ben.