Karanlıkta kupa

Türkiye çok ciddi bir sorunla yüz yüze.

Bu ülke, toplumsal değerlerini yitiriyor.

Her toplumun kendi “değerleri” vardır, o toplumun varlığını, kimliğini, iç dengesini, güvenini, geleceğini, sağlığını bu değerler belirleyip korur.

O değerlerin “sınırlarını” da yerleşik “ayıp” anlayışı belirler.

Her toplumun kendine ait değerleri olduğu gibi bir de bütün toplumların neredeyse ortaklaşa sahiplendikleri değerler ve “ayıp” anlayışları bulunur.

Bilebildiğim kadarıyla neredeyse bütün toplumlarda herhangi bir yarışmada “yenilmek” ayıp değildir.

Ayıp olan, “yenilmeyi becerememek”, üzüntüyü taşıyacak bir olgunluğa ve güce kavuşamamaktır.

Amerikan başkanlık seçimlerinde kaybeden aday rakibini herkesten önce arar, “yenilgisini kabul eder” ve kazananı kutlar.

Bütün gelişmiş ülkelerde de kazanan rakibi kutlamak vazgeçilmez bir kuraldır.

Bunu yapmayan bir siyasetçi sadece koltuğunu değil “itibarını” da kaybeder.

Ve, toplumsal değerler açısından “itibar” en önemli ölçülerden biridir.

İtibar, bizde toplumsal bir değer olmaktan çıkıyor.

Bir yarışmayı, bir seçimi, bir maçı kaybetmek, itibarını kaybetmekten daha büyük önem taşıyor.

Özellikle futbol, bu ülkenin gelecek nesillerinin değerler sisteminde bir kara delik yaratacak hale geldi.

Kazanmak, her şeyden daha önemli.

Yenilgiyi taşıyamamayı, rakibini kutlayacak olgunluğu gösterememeyi “ayıp” olarak görmeyip, kaybetmeyi “ayıp” olarak gören bir anlayış yerleşiyor.

Bu çarpılma, değerler sistematiğini yok ediyor ve bir toplumun üstünde durması gereken ahlaki zemini çökerterek, bütün toplumun ahlaki bir dağınıklığın içinde çalkalanmasına yol açıyor.