Muhtıra ve sanat

Siyasetçiler dünyanın hiçbir yerinde “ilkelere yüzde yüz” sadık insanlar olarak bir tutarlılık sergilemezler, şartlara göre değişmeye yatkındırlar, bazen bir gün önce söylediklerinin ertesi gün tam tersini söyleyebilirler, zikzak çizebilirler, esnek davranırlar, belki de böyle davranmaları gerekir.

Ama bu fazlasıyla esnek tutumun, ülkeyi bir yandan bir yana fırlatacak bir kaosa ve keyfiliğe dönüşmemesi için çok sağlam ve asla değişmez “ilkesel” bir zeminin üstünde durmak zorundadırlar.

 O ilkesel zeminin sağlamlığı, değişmez kurallar bütünlüğü, siyasetçilerin “küçük ilkesizliklerini” toplumun ve siyasetin taşıyabilmesini sağlar.

O temel ilkelerden biri “asker-siyaset” ilişkisidir.

Yeryüzünün gelişmiş hiçbir toplumunda “asker siyasete karışamaz” ilkesi esnemez, yöneticinin çıkarlarına göre değişmez.

Başbakan Erdoğan da bir siyasetçi, ondan her konuda tutarlılık, ilkesellik bekleyemeyiz belki ama “asker-siyaset” ilişkisinde ilkesiz davranması bu toplumu altüst eder, askeri siyaset dışına çıkarabilmek için verilen mücadeleleri alır en başa taşır.

Orduyu, İstanbul Barosu Başkanı Ümit Kocasakal ile yazar Bekir Coşkun sert biçimde eleştirdi.

Eleştirileri çok gerici, darbeci eleştirilerdi, orduyu artık darbe yapmadığı, halkın iradesiyle işbaşına gelen siyasetçilere saygı gösterdiği, disiplinli davrandığı için aşağılıyorlardı.

Bu eleştirilere cevap verecek olanlar, siyasetçiler, gazeteciler, sivil toplum kuruluşları, vatandaşlar, okuyuculardı.

Herkesin buna cevap vermeye hakkı vardı.

Buna cevap veremeyecek tek kuruluş orduydu.

Ordu, sivillerle polemiğe giremez, ordunun silahı var ve silah ona tehdit etme gücü veriyor.