Tarihi süreç…

Hiç şüphesiz ki tarihi bir süreçten geçiyoruz. Ve hiç şüphesiz ki tarih bu süreçte bize değişik roller biçiyor. İlerde, çocuklarımız, torunlarımız bizlere bugünler için belki de hesap soracak. Onlar değilse bile Hak hesap soracaktır, bundan eminim.

Ortadoğu derin güçler tarafından, Batılı işbirlikçiler desteğiyle kendi menfaatleri çerçevesinde yeniden düzenlenmeye çalışılıyor. Ortalık kan gölüne dönmüş durumda. Yaşananlar ise hiç umurlarında değil. Getirilmek istenen düzen asla adil, millet iradesine dayalı değil. Dikkat edin, Osmanlı bu coğrafyadan çekildikten sonra kan ve gözyaşı hiç bitmek bilmedi, hala devam ediyor.

Zaman zaman arkadaşlarla, dostlarla sohbet ettiğimizde, Türkiye’nin dış politikasının yanlış olduğunu söylüyorlar. Suriye’de katledilen yüz binlerce can, çoluk, çocuk, kadın, yaşlı demeden rejimin köpeklerince hunharca öldürülmesini ve Mısır’daki iç karışıklığın Türkiye’nin aleyhine döndüğünü öne sürüyorlar. Batının ve ABD’nin burada durmayacağını, Tunus, Yemen gibi ülkelere de sıçrayacağını, Türkiye’nin dünyada yalnız kalacağını, milli menfaatlerimize zarar vereceğini ifade ediyorlar. Bunu, o anlı şanlı, çok satan ulusal gazetelerin yazarları, yorumcuları da ifade ediyorlar.

Demek ki olayları anlamak, yorumlamak, hakça bir duruş sergilemek için çap lazım bir insanda, ufuk gerekliymiş. Bunu bir kez daha anladım.

Manzaraya sonuçtan bakacak olursanız bu görüşü savunanlar sonuna kadar haklı. Gerçekten görünenler, yaşananlar onların söylediklerini doğruluyor gibi.

Peki ya görünmeyenler?

Yöneticileri bir kenara bırakalım ve önce kendimizi hesaba çekelim. Biz nerede duruyoruz ve yorumlarımız, görüşlerimiz görünene mi endeksli, görünmeyene mi? Mazlumun yanında mıyız, zalimin yanda mı? Unutmayalım ki görünenler çoğu zaman yanıltıcıdır. Ve yaşananları sonuca göre yorumlamak yanıltıcıdır.

Önceliklerimiz; menfaatimiz, rahatımız, çıkarlarımız mı, aleyhimize de olsa doğru olanı yapmak mı? Bugün Müslüman’ın en çok ikirciklendiği konu zannımca bu. Doğru olanla menfaatimiz arasında sıkışıp kalıyor ve dünyevi olanı tercih edip menfaatlerimizin peşinde koşuyoruz. Yetmediği gibi, yöneticilerimizden de bunu bekliyoruz. Kaygımız ilkesel değil, menfaat, çıkar.

Oysa inandığımız İslam bize doğrunun yanında olmamızı emrediyor. Hak bildiğimiz yolda tek başımıza da olsa yürümemiz gerektiğini öğütlüyor. Allah insanı dünyada halifesi, temsilcisi olarak yaratmıştır. Diğer yaratıklardan farklı olarak akıl, düşünce, iz’an ve fikir yürütme gücü vermiştir. Bu manada insan/millet iradesi çok önemlidir. Ahrette hesaba tek tek çekileceksek, olaylar karşısında durduğumuz yeri de şimdiden sorgulamamız gerekmiyor mu?

Konuyu toparlayacak olursak; Türkiye’nin şu anda ürettiği Ortadoğu projesi doğrudur. Zira ülke olarak biz Ortadoğu coğrafyasında halkın, Hak’kın iradesinin yanında yer alıyoruz.

Bunun neresi yanlış. Mısır halkının %52 gibi bir çoğunluk Mursi’yi Cumhurbaşkanı seçmişken darbeyi savunmak ne akla uygundur, ne de Allah’ın iradesine, emrine. Vicdanlarımıza bunu nasıl anlatabiliriz? Suriye’de de durum böyle değil mi? Kardeş Suriye halkı mevcut diktatörden bezmiş ve daha insanca, daha hakça, iradesine daha uygun bir hayat yaşamak için mücadele başlatmışken, sen ne yapıyorsun, oturun oturduğunuz yerde mi deseydik yani? Halkın değil, darbecinin, kan emicinin, diktatörün yanında mı dursaydık? Koskoca Suriye veya Mısır halkının sadece bir aileye hizmet etmesini mi seyretseydik? Mısır’da ikili oynasaydık da Batılıların kendi lehlerine organize ettiği darbeyi mi destekleseydik, halk hareketinin karşısında?

Türkiye, tarihten gelen misyonunu yürütmeye ve mazlum halkların yanında olmaya devam etmelidir. Bu bize ve yöneticilerimize yüklenen bir görevdir. Tek başımıza da kalsak halkın ve Hak’kın yanında olmalıyız, başka yolu yok.