Ülkelerin hükümranlık alanı; Suriye

Suriye’de gözyaşı hala akmaya devam ediyor…

Kan gövdeyi götürüyor sözü yetersiz kalır...

Bayram için ateşkes anlaşması yapılmasına rağmen taraflar uymadı, 116 kişi öldü.

Halk savaşının başlamasından bu yana binlerce ölü ve daha çok da yaralı var.

Bu yazının kalem alındığı gün, kaç kişinin öldüğü haberi henüz gelmedi.

Ölümler, sakatlanmalar her gün, her an, her saniye yaşanmaya devam ediyor...

Acı, gözyaşı, gelecekten ümitsizlik yaşamın bir parçası haline gelmiş durumda.

En kötüsü de, insanlık dışı bu haller normal görülmeye başladı.

Akan gözyaşına, umutların bir bir tükenmesine, sakatlıkların ve ölümlerin her geçen gün artarak devam etmesine rağmen çözüm, barış hala çok uzakta...

Görünen o ki; Suriye halkının kaderi kendi ellerinde değil, başka devletlerin iki dudağı arasında.

Suriye, güçlü ülkelerin hükümranlık alanı olmuş durumda.

Kimin sözü geçerse, kimin talepleri karşılanırsa, o efendi ağa, o daha güçlü.

Savaşı kimin kazandığı, kimin üstünlük kurduğu, kaç kişinin öldüğü, ya da yaralandığının hiç önemi yok.

Önemli olan güçlü devletlerin kimin yanında durduğudur, gerisi boş.

En acısı da bu değil mi?

Savaşı siz veriyorsunuz, o topraklar sizin kanlarınızla sulanıyor, savaş sizin çilelerinizle süsleniyor, çığlıklar, yanmalar, yakarcasına sizin ciğerlerinizden çıkıyor, sizin yüreğiniz yanıyor, ama sizi yönetecek devlet başkanının kimin olacağına başka ülkeler karar veriyor.

Ne garip değil mi?

ABD ve Rusya anlaşamadığı için kan hala akıyor.

Her ikisinin de istediği, ilerde kendi borusunu öttürecek iktidarı iş başında görmek arzusu.

Demokrasiymiş, insan haklarıymış, özgürlüklermiş…

Hepsi de kendi kirli niyetlerini gizleyen içi boş cümlelerden öte bir şey değil.

Hani bir söz vardır, fillerin kavgasının ceremesini, yerdeki otlar çeker diye, olayın özeti bu olsa gerek.

Büyük ve güçlü devletlerin Ortadoğu’daki hükümranlık kavgasının ceremesini de Suriye’deki mazlum halk, fakir, fukara çekiyor.