Vesayetin ölümcül şakası

Gençliğimde şanssız bir arkadaşımız vardı, çok kısa boyluydu, iki metrelik bir adama yakışacak haşmette bir kafası vardı ve saçları çok erken döküldüğü için keldi.

Bir gün kafasının üzerinde limon kabuğu gibi bir fötr şapkayla geldiğinde bir arkadaşımız, “kendine güveni arttıkça bu çocuk gülünçleşiyor” demişti.

İktidar sahiplerinin kendilerine güveni akıl sınırlarını zorlayarak taştığında ise sadece gülünçleşmiyorlar, bir de herkes için büyük bir tehlike oluşturuyorlar.

Başbakan Erdoğan, “bira da içilen müzik festivalinden” önce festivalin yapılacağı üniversitenin rektörünü aramış, “Orada içkili lokantalar var” demiş, “o çocuklar oraya kafayı bulmaya mı yoksa ilim öğrenmeye mi geliyorlar”.

Bunu da, “doğru söylediğinden” çok emin bir şekilde açıklamış.

Üniversiteyi, ilmi, eğitimi çok iyi bildiğine inanıyor.

Sadece üniversiteyi değil her şeyi “bildiğine” inanıyor son zamanlarda, bu “inanç” onda her şeye müdahale edebileceği kanaati uyandırıyor; bir başbakan düşünün ki işi gücü bırakmış üniversitelerdeki “içkili lokantaların” peşinde koşuyor.

Epey boş vakti var anlaşılan.

Her kim bizim başbakana bu tuhaf fikirleri veriyorsa onu dünyaya rezil etmeye uğraşıyor demektir.

Üniversite, Başbakan Erdoğan’ın sandığı yer değildir, oraları mesleklerini öğrenen genç insanların özgürce yaşadıkları, özgürce öğrendikleri, kendi hayatları hakkında karar verme yeteneğine sahip oldukları “ilim yuvalarıdır”.

Kimse karışmaz üniversitede okuyan insanlara, oralarda öğrencilere “müstakbel meslektaş” muamelesi yapılır, saygı gösterilir.

Onlara ne içip ne içmeyeceği söylenmez.

Zaten bunu bilmeyen bir öğrenci kısa zamanda o okuldan ayrılmak zorunda kalır.