Merhaba sevgili okurum, bugün zihin üzerinde konuşmak istiyorum

Hayatımızın belki de en sessiz ama en güçlü kumandası zihnimizdir. Düşüncelerimiz, duygularımız ve yaşadıklarımıza yüklediğimiz anlamlar; hayatı nasıl gördüğümüzü belirler. Zihin karmaşıklaştığında ise iç dengemiz bozulmaya başlar. Tıpkı eski bir televizyonda ekranın karıncalanması gibi… Görüntü vardır ama net değildir. Ses gelir ama anlamını seçmek zorlaşır. Aslında çoğu zaman sorun hayatın kendisinde değil, zihnimizin görüntüyü nasıl aktardığındadır. Aynı olay, zihni sakin olan bir insanda başka; korkular, kaygılar ve geçmişin yükleriyle dolu bir zihinde bambaşka bir anlam kazanabilir.

Bu yüzden bazen hayatı değiştirmeden önce zihnimizdeki karıncalanmayı azaltmamız gerekir. Her düşünce gerçek değildir; her duygu da bize doğru yolu göstermez. Zihne geleni hemen sahiplenmek yerine onu izleyebilmek, durabilmek ve kendimize “Ben şu an neyin içinden bakıyorum?” diye sorabilmek büyük bir farkındalık yaratır. Çünkü kumanda elimizde değilmiş gibi yaşadığımızda, hayatın bizi yönettiğini düşünürüz. Oysa zihnimizi fark ettiğimiz anda kumandayı yeniden elimize alırız. Ekranı düzeltmek için bazen kanalı değil, kendi içimizdeki ayarı değiştirmek gerekir.