Dünya yanıyor, insanlık kan ağlıyor, biz ise bir penguenin peşine takılmış gidiyoruz. Şaka gibi ama maalesef gerçek!Milyonlarca insan ekran başında, rotasını şaşırmış bir hayvanın adımlarını sayıyor. Doğasından sapan bir penguenin nereye gittiğini dert edindiğimiz kadar, kendi ömür yolculuğumuzun gayesini dert edinmedik.

Sosyal medya yıkılıyor, haber bültenleri bu mühimolayı manşet yapıyor. Hatta iş öyle bir noktaya geldi ki, ciddi olması gereken resmi kurumlar, belediyeler bile bu işi şaka yoluna vurup penguen üzerinden reklam devşirme derdine düştüler.Yazıktır, hem de çok yazıktır!

Nesiller elden gidiyor:Yeni gelen nesil, kendi değerlerinden kopuk, dinini tam anlamıyla kavrayamamış ve yaşayamaz hale gelmiş durumda. Gençler bir mana arayışı içinde savrulurken, biz onlara örnek olacağımıza "penguen mizahı" servis ediyoruz.

Ciddiyetin iflası:Kurumların, toplumun dertlerine derman olması gereken yerlerin, bu kadar sığ bir gündemi "PR çalışmasına" dönüştürmesi aslında toplumun ne kadar derin bir boşlukta olduğunun en büyük kanıtıdır.

​Biz ne ara bu kadar duyarsızlaştık? Kendi değerlerimiz, inancımız ve insanlık onurumuz ayaklar altına alınırken, bir hayvanın "yoldan sapışını" konuşacak kadar ne zaman boşaldı içimiz?

​O penguenin yolu bir şekilde düzelir, doğa onu halleder. Ama biz; inancından uzaklaşan, vicdanını kaybeden ve ciddiyetini yitiren bu nesli nasıl düzelteceğiz? Resmi kurumlar "penguen paylaşımı"atıp etkileşim alırken, sokaktaki gencin ruhundaki boşluğu kim dolduracak?

​Bu sadece bir dikkat dağınıklığı değil, bu bir akıl tutulmasıdır. İnsanlık bir uçuruma doğru tam gaz giderken, biz direksiyondaki şoföre değil, yandaki tarlada zıplayan kuşa bakıyoruz. Yol bittiğinde, o penguenin reklamını yapanlar da, bu boş gündeme alkış tutanlar da aynı enkazın altında kalacak.