Yeni Yıl, Kayseri Ekonomisi ve Gerçekler
Yeni bir yıla girdik. Kayseri’de vitrinler süslü, çarşı kalabalık ama esnafın yüzü eskisi kadar gülmüyor. Çünkü şehir büyürken, geçim derdi de aynı hızla büyüyor.
Kayseri üretim şehri. Sanayisiyle, ticaretiyle, çalışkan insanıyla bilinir. Ama bugün Organize Sanayi’de çarklar dönse de kazanç aynı oranda dönmüyor. Hammadde pahalı, enerji pahalı, işçilik maliyeti yüksek. Üretici üretiyor ama kâr edemiyor; bu da zincirleme bir tedirginlik yaratıyor.
Esnaf tarafına baktığımızda tablo daha da net. Cumhuriyet Meydanı’ndan Hunat’a, Sivas Caddesi’nden Talas’a kadar aynı cümle duyuluyor:
“Satış var ama para yok.”
Çünkü vatandaş harcıyor ama borçlanarak. Kredi kartı limiti dolu, taksitler uzuyor, alışveriş mecburiyetten yapılıyor.
Kayseri’de konut meselesi artık yatırım konusu olmaktan çıktı, barınma sorununa dönüştü. Kiralar asgari ücretle yarışıyor. Gençler evlenmeyi erteliyor, aileler çocuklarını evlendirmekten korkar hale geliyor.
Emekli Kayseri’de de zor durumda. Pazar filesi küçüldü, eskiden haftalık yapılan alışveriş aylık planlanır oldu. Emekli için ekonomi, TÜİK tablosu değil; Perşembe Pazarı’ndaki etiket.
Yeni yıldan beklenti net: Kayseri üretmek istiyor ama önünü görmek istiyor. Sanayici istikrar, esnaf nefes, vatandaş adaletli bir paylaşım bekliyor. Kimse ayrıcalık istemiyor; emeğinin karşılığını istiyor.
Kayseri sabırlıdır, çalışkandır, dayanıklıdır. Ama bu şehir sadece çalışarak ayakta kalmak istemiyor; çalıştığının karşılığını da almak istiyor.
Yeni yıl Kayseri’ye rakam değil, umut getirsin.