Merhaba sevgili okurum son zamanlarda kollektifte yaşadığımız dar boğazlar ve yaşadığımız süreçler ruhsal olarak herkese belli bir noktaya götürmekte ve hayatımızın içerisinde sıkıştığımız yorulduğumuz her yerde Aslında geçişimizin olduğunu fark etmemiz gerekiyor

Ruh bazen sessizce geçer. Eskiden tanıdık olan dar gelir; aynı sözler, aynı ilişkiler ruhu beslemez olur. Bu bir kayıp değil, bir olgunlaşmadır. Zihin eskiye tutunurken ruh yeniye çağırır ve insan kendini belirsiz bir eşikte bulur.

Bu eşik acele istemez. Zorlamak yerine izin vermeyi, sabırla beklemeyi öğretir. Geçiş sancı gibi görünse de, aslında bir ferahlığa açılır. Ruh, yükleriyle değil; hakikatiyle ilerlemek ister.

Her geçiş biraz cesaret ister ama sonunda insan, kendine daha yakın bir yere varır.